donderdag 29 augustus 2013

'Verdienen'

Van een blog over India, naar een blog over de start in China. 
Want het is zo...we wonen nu in China. Van wens om in een ander werelddeel te wonen (weer tot leven geroepen door India) tot werkelijkheid. 
Want het is zo...mijn kinderen zijn op dit moment op hun nieuwe school, mijn man is aan het werk in het centrum van de stad en ik...?
Ik ben thuis en zit op de bank nu dit blog te schrijven. Ik werk officieel niet.

Dus een blog over leven en werk en de combinatie daarvan? Geschreven door iemand die nu op dit moment niet werkt?
Of kan je ook 'werken' als je niet werkt? Is werk alleen gekoppeld aan salaris? Of is werk 'doen wat je te doen hebt in je leven'?  Hoort bij werk altijd dat je iets 'doet', of zijn er ook periodes van rust die horen bij 'je werk' om daarna je hetgeen je te doen hebt weer opgeleefd te kunnen doen?

Ik geloof dat iedereen 'werk' doet. Al krijg je van niemand salaris in de vorm van geld. Iedereen heeft een talent, zet dat talent in en is daarmee van waarde voor een ander. Voor een buurman, voor een vriend, voor de kinderen, voor je ouders. Met je talent dien je altijd een ander of iets anders. En dan komen we al snel bij het woord 'verdienen'. 
Nu ik niet officieel werk, verdien ik de glimlach van mijn zoons als ik ze op school ophaal. Ik verdien de lieve blik van mijn man, die het fijn vindt dat ik er voor hem ben als hij thuis komt. Ik verdien een gezellig gesprek met een nieuwe vriendin. 
En natuurlijk is het ook fijn om geld te 'verdienen', maar ik verdien door deze omstandigheden kennelijk op dit moment ook zeeën van rust en stilte. Van leegte. Hoe fijn vind ik dat.
Ook vind ik het interessant om het onderwerp 'leven en werk' te bestuderen vanuit de hoek van de leegte. Als de feitelijke baan er niet is. Hoe is het leven dan? Interesant, interessant, interessant. 

In oktober ga ik een cursus I Tjing volgen hier in Shanghai. Verdien ik kennelijk ook ;-)
Hieronder alvast een mooie tekst over het nut van hetgeen je niet ziet, de leegte, de stilte. 

Dertig spaken verenigen zich in de naaf
Maar het wiel is alleen te gebruiken door het lege gat in de naaf
Klei wordt tot vaten gevormd
Maar de bruikbaarheid wordt bepaald door de lege holte
Bij het bouwen van een huis worden in de muren deuren en ramen uitgespaard 
Maar van de lege ruimte hangt de bruikbaarheid van het huis af
Daarom is, datgene wat er is, nuttig
Maar de ruimte maakt het bruikbaar


PS deze tekst las Allerd Stikker voor in uitzending van Het Vermoeden. Het kijken waard!

zaterdag 16 maart 2013

Omdenken in India: van aannames naar mogelijkheden!

'Ik zie in dat iedereen de hele dag aannames doet. Ik ook.'

Hij zei het met een grote glimlach van ontdekking op onze coach-wandeling op een typisch Indiase weg met razende brommers en tuc-tucs.

Hij zag in dat iedereen zijn eigen waarheid heeft over de realiteit. Dat er dus niet 1 realiteit bestaat. Dat er meerdere waarheden naast elkaar leven. En dat is een wezenlijk inzicht. Hij doorzag op dat moment de complexiteit van communicatie. En ook van elkaar in de waarde laten.
En van creativiteit. Wanneer alles bestaat uit aannames, kan je die aannames natuurlijk ook uitdagen en ontstaan er ruimte en mogelijkheden in plaats van krapte.

De Baak Leap India reis confronteerde eenieder met zijn aannames aan de lopende band.
  • De ontmoeting met de meisjes in de Rainbow homes. Die pittiger, enthousiaster en ambitieuzer waren dan we in eerste instantie hadden verwacht in een opvanghuis in India. 
  • De staf in die huizen die dit zo goed georganiseerd hadden, dat onze Nederlandse scholen er van kunnen leren. Het geven van eigen verantwoordelijkheid aan de kinderen; het slim dealen met weinig ruimte per kind en ga zo maar door. 
  • Het samenwerken van de Indiase en Nederlandse managers, waar het niet vreemd was om na een halve dag nog steeds langs elkaar heen te praten omdat het wereldbeeld zo verschillend is. 
  • Het feit dat het 'vies is' in India. Vinden wij dat vies als 'schone Nederlanders' of 'is het vies'?
  • Het andere en anders eten. Is het onhandig met je handen eten, of kan je dan misschien het voedsel beter voelen en heeft dat een positieve impact op de smaak?
  • Is het wellicht slim om juist stil te staan/ te reflecteren wanneer je haast hebt, zoals tijdens het complexe project-werk in deze week?
Wat zou het mooi zijn als iedereen deze kans krijgt om een tijd te werken/leven in een ander land. Dat denk ik al tijdens mijn stage in Japan. Mijn wereldbeeld is verruimd, opgerekt en dat geeft mij een blik die openstaat voor andere meningen, andere gedachten, andere gebruiken. Omdenken.

Ik vermoed dat 'Nederland' wel iets heeft aan ombuiging van de opmerking: 'Wat raar/stom dat ze dat zo doen' , naar de vraag 'Wat zou er goed/handig aan zijn dat ze dat zo doen?'.

En dan om de kracht van het Rainbow Homes gedachtengoed te laten zien, een video: